درس اول:

    يه روز يه کشيش به يه راهبه پيشنهاد مي کنه که با ماشين برسوندش به مقصدش... راهبه سوار ميشه و راه ميفتن... چند دقيقه بعد راهبه پاهاش رو روي هم ميندازه و کشيش زير چشمي يه نگاهي به پاي راهبه ميندازه... راهبه ميگه: پدر روحاني ، روايت مقدس ۱۲۹ رو به خاطر بيار... کشيش قرمز ميشه و به جاده خيره ميشه... چند دقيقه بعد بازم شيطون وارد عمل ميشه و کشيش موقع عوض کردن دنده ، بازوش رو با پاي راهبه تماس ميده... راهبه باز ميگه: پدر روحاني! روايت مقدس ۱۲۹ رو به خاطر بيار!... کشيش زير لب يه فحش ميده و بيخيال ميشه و راهبه رو به مقصدش مي رسونه... بعد از اينکه کشيش به کليسا بر مي گرده سريع ميدوه و از توي کتاب روايت مقدس ۱۲۹ رو پيدا مي کنه و مي بينه که نوشته: «به پيش برو و عمل خود را پيگيري کن... کار خود را ادامه بده و بدان که به جلال و شادماني که مي خواهي مي رسي»!


نتيجه اخلاقي: اينکه اگه توي شغلت از اطلاعات شغلي خودت کاملا آگاه نباشي، فرصتهاي بزرگي رو از دست ميدي!


درس دوم:

   يه کلاغ روي يه درخت نشسته بود و تمام روز بيکار بود و هيچ کاري نمي کرد... يه خرگوش از کلاغ پرسيد: منم مي تونم مثل تو تمام روز بيکار بشينم و هيچ کاري نکنم؟ کلاغ جواب داد: البته که مي توني!... خرگوش روي زمين کنار درخت نشست و مشغول استراحت شد... يهو روباه پريد خرگوش رو گرفت و خورد!


نتيجه اخلاقي: براي اينکه بيکار بشيني و هيچ کاري نکني ، بايد اون بالا بالاها نشسته باشي!


درس سوم:

   يه روز مسؤول فروش ، منشي دفتر ، و مدير شرکت براي ناهار به سمت سلف قدم مي زدند... يهو يه چراغ جادو روي زمين پيدا مي کنن و روي اون رو مالش ميدن و جن چراغ ظاهر ميشه... جن ميگه: من براي هر کدوم از شما يک آرزو برآورده مي کنم... منشي مي پره جلو و ميگه: «اول من ، اول من!... من مي خوام که توي باهاماس باشم ، سوار يه قايق بادباني شيک باشم و هيچ نگراني و غمي از دنيا نداشته باشم»... پوووف! منشي ناپديد ميشه...بعد مسؤول فروش مي پره جلو و ميگه: «حالا من ، حالا من!... من مي خوام توي هاوايي کنار ساحل لم بدم ، يه ماساژور شخصي و يه منبع بي انتهاي آبجو داشته باشم و تمام عمرم حال کنم»... پوووف! مسوول فروش هم ناپديد ميشه...بعد جن به مدير ميگه: حالا نوبت توئه... مدير ميگه: «من مي خوام که اون دو تا هر دوشون بعد از ناهار توي شرکت باشن»!


نتيجه اخلاقي: اينکه هميشه اجازه بده که رئيست اول صحبت کنه!


اگر روزي دشمن پيدا كردي، بدان در رسيدن به هدفت موفق بودي!
اگر روزي تهديدت كردند، بدان در برابرت ناتوانند!
اگر روزي خيانت ديدي، بدان قيمتت بالاست!
اگر روزي تركت كردند، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد!

    نشاني اينترنتي مطلب : http://blog. 360.yahoo. com/pedramrahimi ?cq=1&p=32

کتایون خواندم

ودانستم

چقدر فروتنی

کتایون نمی نویسم که از مدح تو گفته باشم

فقط برایت می نویسم

برای تو

می خواهم بدانی

باید بدانی

.....

هر چه می گویم نگاهم می کنی

فقط نگاهم می کنی

و لبخند میزنی

می دانستی...

هیچ می دانستی در لبخند دوخته شده روی صورتت چه آرامشی است؟؟

هیچ می دانستی لبخندت روحم را خراش می دهد؟؟

...

کتایون خسته ام

نمی دانم با نقشت چه کنم

بزنم یا بازی کنم

که از هر دو رانده شدم

نمی دانم که هستی

شاید یک بهانه

شاید هم نه

هرچه هست می دانم داغت جایی از دلم مانده و نمی رود

نه کتایون

.

.

.

 عاشقت نیستم

باور کن

.

.

.

امشب دوباره گریه خواهم کرد

انگار کسی تو را از من گرفته است

من چهار نفرم

روزی خواهم گفت

تو یکی از من بودی شاید هم دوتا

و حالا من با دو تای خودم مانده ام تنها

انگار از من جذر گرفته اند

می فهمی؟؟

می خواهم چیزی بگویم که بدانی

تو فقط یک کالبدی

شاید هم دو تا

و تنهایی با صدای غیژ نسبتا بلند و آزار دهنده ای باز می شود

همین

امروز اولین پست این وبلاگ رو می نویسم

احساس عجیبی دارم

دلم نمی خواست تو وبلاگ قبلیم عزیزترینم رو برنجونم

نمی دونم رنجیده یا نه

اما حتی نمی خوام امکان رنجیدنش باشه

شاید وبلاگ قبلیم رو حذف کنم

شاید هم نه

شما چی می گید؟